De drie lagen
Richting. Iemand bepaalt wat belangrijk is. Noem het strategie, productvisie, OKR's of een programma. Het maakt niet uit. Op dit niveau gaan de vragen over: waarom doen we dit, wat willen we bereiken, en wat zijn we bereid uit te stellen zodat iets anders eerst kan?
Planning. Iemand vertaalt die richting naar een plan. Initiatieven worden opgedeeld in features of opleveringen. Teams worden toegewezen. Afhankelijkheden worden in kaart gebracht. En hier gaat het bij de meeste organisaties mis: dit is geen eenmalige oefening. Elke keer dat er iets verandert (een prioriteit schuift, een team loopt vast, een schatting blijkt niet te kloppen) moet het plan opnieuw worden berekend. Niet volgend kwartaal. Meteen. Het plan is iets levends, geen document.
Uitvoering. Teams doen het werk. Vanuit features maken ze taken, ze werken in sprints, iteraties of welk ritme ook past, en ze rapporteren voortgang. Die voortgang voedt het plan, en het plan voedt de strategische richting. Een roadmap die niet meebeweegt met de werkelijkheid is geen roadmap. Het is een verlanglijst.
Elke methodiek is gewoon een andere configuratie
En hier wordt het interessant: elke methodiek is simpelweg een andere configuratie van deze drie niveaus.
De richting komt van programmamanagement. Planning gebeurt per project, met fasen en mijlpalen. Uitvoering draait om opleveringen met een geschatte doorlooptijd en periodieke statusupdates.
De richting komt van productleiderschap, in lijn met de strategie. Planning loopt via initiatieven en features met sprintschattingen. Uitvoering gebeurt in sprints, met stories en stand-ups.
Dezelfde structuur, maar met meer rituelen rond kwartaaltoezeggingen: PI-planningsevents, confidence votes en voortgangsbewaking tegen beloftes.
De planningslaag wordt dunner: features hangen direct aan de strategie, teams organiseren zichzelf en het kwartaalritueel kan volledig verdwijnen.
Waar het om gaat: dit zijn geen fundamenteel verschillende manieren van werken. Het zijn dezelfde drie lagen, met per laag een andere hoeveelheid structuur.
Terminologie is een vertaalslag
Wie het zo bekijkt, ziet terminologie niet langer als drempel maar als vertaalslag. Projecten hebben regelmatige statusupdates. Noem ze iteraties… dat klinkt verdacht veel als sprints. Een projectplan hangt aan strategische programmadoelen en heeft fasen. Noem ze initiatieven en u spreekt ineens dezelfde taal als een agile organisatie. Andere woorden. Dezelfde structuur eronder.
Dit verklaart ook waarom projecten, agile en alles daartussen in de meeste organisaties naast elkaar bestaan, en waarom ze elkaar zo slecht begrijpen. Ze doen niet iets fundamenteel anders. De namen laten het alleen zo voelen.
Gecompliceerd versus complex
Het Cynefin-framework biedt hier een nuttig perspectief. Het meeste werk valt in een van twee categorieën: gecompliceerd of complex.
Gecompliceerd werk kan moeilijk zijn, maar u weet precies waar u wilt uitkomen. U kunt de route plannen. Complex werk kan ook moeilijk zijn, maar u weet niet precies waar u uitkomt. U moet de route onderweg ontdekken. De meeste mensen voelen intuïtief aan welke manier van werken het beste past. En die koppeling is logisch: gecompliceerd werk neigt naar projectmatige planning, complex werk naar agile ontdekken. Beide bestaan tegelijk in elke organisatie.
Het drielagenmodel maakt het niet uit welk type werk u doet. Het verbindt ze. Richting bepaalt de prioriteiten, of het onderliggende werk nu gecompliceerd of complex is. Planning vertaalt die prioriteiten naar uitvoerbare plannen, of teams nu sprints draaien of projectfasen uitvoeren. Uitvoering koppelt de werkelijkheid terug naar boven. De lagen blijven gelijk. Alleen de rituelen per laag passen zich aan.
Wat er echt toe doet, is niet welk framework u kiest. Wat ertoe doet, is dat de drie niveaus verbonden blijven. Dat het plan wordt bijgewerkt als de werkelijkheid verandert. Dat de roadmap dat laat zien als het plan wordt bijgewerkt. Dat de impact direct zichtbaar is als de directie opnieuw prioriteert.
De meeste organisaties breken op de naden tussen deze niveaus. De strategie zegt het een, het plan zegt het ander, en teams doen iets heel anders.
Herstel de verbindingen, en de naam die u op uw proces plakt, wordt bijna onbelangrijk.
Zie de drie lagen in actie
Taskstreamer verbindt richting, planning en uitvoering, welke methodiek u ook gebruikt. Zie hoe de roadmap zichzelf herberekent als de werkelijkheid verandert.
Probeer 30 dagen gratis